Opublikowano

Alergia i nietolerancja pokarmowa- jak odróżnić?

Nietolerancja pokarmowa

Nietolerancje pokarmowe to niepożądane reakcje organizmu występujące po spożyciu pokarmów, które nie wywołują negatywnych objawów u osób zdrowych. Negatywne reakcje na dany pokarm dzielimy na reakcje immunologiczne- alergie pokarmowe i nieimmunologiczne- nietolerancje pokarmowe.

Alergia pokarmowa

 

Alergia pokarmowa to nieprawidłowa (nadmierna, zaburzona) reakcja systemu immunologicznego na alergen w żywności. W rozwoju alergii może brać udział wiele czynników: genetyka, białka w pożywieniu, uszkodzenie bariery jelitowej przez antybiotyki, wirusy czy bakterie. Istnieją cztery podstawowe typy alergii pokarmowej:

  • I- reakcje anafilaktyczno-atopowe (występują najczęściej, przebiegająca z udziałem immunoglobuliny E (IgE), są natychmiastowe)

  • II- reakcje cytolityczno-cytotoksyczne

  • III- reakcje kompleksów immunologicznych

  • IV- reakcja typu opóźnionego

 

Alergeny pokarmowe

 

Alergeny pokarmowe to substancje posiadające zdolność reakcji z IgE, powodujące uczulenie lub indukujące reakcję alergiczną. Do pokarmów, które najczęściej wywołują alergię należą:

  • mleko krowie

  • jaja

  • owoce morza

  • ryby

  • orzechy

  • orzechy ziemne

  • soja

  • pszenica

Alergia na poszczególne pokarmy może się zmieniać wraz z wiekiem- u dzieci najczęstszą alergią jest alergia na białka mleka krowiego, a u młodzieży i dorosłych na orzechy i owoce morza.

Objawy alergii pokarmowej

 

Objawy alergii pokarmowej zależą, w dużej mierze, od wieku osoby chorej. Dotyczą przewodu pokarmowego, skóry i układu pokarmowego. Objawy mogą mieć charakter przewlekły np. biegunka lub ostry- wstrząs anafilaktyczny. Do najpopularniejszych należą:

  • bóle brzucha,

  • wymioty

  • biegunka

  • zespół złego wchłaniania

  • niedokrwistość z niedoboru żelaza

  • atopowe zapalenie skóry

  • pokrzywka

  • obrzęk

  • nieżyt nosa

  • astma oskrzelowa

  • obrzęk krtani

  • bóle stawów

  • drażliwość

  • niepokój

  • senność

  • uczucie zmęczenia

  • migrena

  • bóle głowy

  • wstrząs anafilaktyczny

 

 

Nietolerancje pokarmowe

 

Nietolerancje pokarmowe występują częściej niż alergie pokarmowe. Jest to nieimmunologiczna nadwrażliwość pokarmowa, która objawia się po spożyciu danego pokarmu lub dodatków do żywności. Objawy zależne są od ilości spożytego pokarmu i cech osobniczych. Do typów nietolerancji pokarmowej należą

  • nietolerancje enzymatyczne

  • nietolerancje farmakologiczne

  • nietolerancje idiopatyczne

 

 

Nietolerancje farmakologiczne

 

Nietolerancje farmakologiczne to niepożądane reakcje spowodowane substancjami farmakologicznymi lub chemicznymi w żywności. Nasilenie objawów zależy od ilości danej substancji w żywności i indywidualnej osobniczej wrażliwości. Do substancji wywołującej nietolerancje farmakologiczne należą:

  • histamina

  • tyramina

  • serotonina

  • tryptamina

  • fenyloetyloamina

 

 

Nietolerancje idiopatyczne

 

Nietolerancje idiopatyczne to niepożądane reakcje po spożyciu pokarmów zawierających konserwanty, barwniki i inne dodatki do żywności. Cześć z tych reakcji może mieć charakter immunologiczny.

Nietolerancje enzymatyczne

Nietolerancje enzymatyczne to niepożądane reakcje na skutek spożycia niektórych węglowodanów. Spowodowane są niedoborami enzymów o podłożu genetycznym lub defektem enzymatycznym związanym z chorobą układu pokarmowego, która prowadzi do uszkodzenia nabłonka jelitowego ( np. choroby wirusowe, zakażenia bakteryjne, pasożytnicze). Do nietolerancji enzymatycznych należą:

  • fawizm

  • galaktozemia

  • nietolerancja sacharozy

  • nietolerancja laktozy

 

Nietolerancje w klasie IgG

 

Przeciwciała IgG odgrywają istostną rolę w występowaniu wielu chorób m.in atopowego zapalenia skóry, astmy oskrzelowej, zespołu jelita drażliwego czy chorób autoimmunologicznych. Przeciwciała IgG to najważniejsze przeciwciała, których ilość w surowicy wynosi 8-16 mg/ml. Połączenie przeciwciał IgG z pokarmem może indukować stan zapalny w organizmie. W chorobach takich jak choroba afektywna dwubiegunowa, schizofrenia, autyzm, depresja, refluks, zespół jelita drażliwego, reumatoidalne zapalenie stawów, choroba Hashimoto, choroba Leśniowskiego – Crohna, atopowe zapalenie skóry czy migreny zaobserwowano zmniejszenie objawów po wprowadzeniu diety eliminacyjnej na podstawie wyników testów pokarmowych IgG.

Objawy nietolerancji w klasie IgG mogą być różnorodne i niespecyficzne. Ponadto mogą dotyczyć różnych układów jednocześnie:

  • układ pokarmowy: wzdęcia, biegunki, zaparcia, skurcze, kolki, uczucie pełności, refluks, wymioty, zespół złego wchłaniania

  • układ oddechowy: nieżyt nosa, zapalenie zatok, infekcje dróg oddechowych, astma

  • układ endokrynny: nadwaga, otyłość, obrzęki, inuslinooporność, stłuszczenie wątroby, brak płodności, choroby tarczycy, PCOS

  • skóra: atopowe zapalenie skóry, trądzik, łuszczyca, pokrzywka, świąd, suchość

  • układ nerwowy: bóle głowy, migreny, nadmierne pobudzenie, lęki, autyzm, depresje, zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, przewlekłe zmęczenie

  • wystąpienie chorób autoimmunologicznych

 

Diagnostyka

 

W diagnostyce zarówno alergii jak i nietolerancji pokarmowej największa znaczenia ma ustalenie związku pomiędzy spożytym pokarmem a objawami niepożądanymi. Dlatego bardzo ważny jest wywiad przeprowadzony z pacjentem lub z rodzicem jeżeli alergia lub nietolerancja dotyczy małego dziecka. W diagnostyce duże znaczenie mają próby eliminacji i prowokacji.

W przypadku alergii pokarmowych w dalszej kolejności wykonuje się testy skórne, punktowe, płatkowe i oznaczenie stężenia IgE.

W nietolerancji pokarmowej wykonuje się badanie kału w celu oznaczenia pH, test oddechowy oraz wykonanie testu laboratoryjnego lub ambulatoryjnego w kierunku specyficznych IgG.

Na podstawie wyników badań ustala się indywidualną dietę eliminacyjną i terapię wzmacniającą często uszkodzoną śluzówkę jelit.

Opublikowano

Odczulanie biorezonansem

Terapia biorezonansowa jest jedną z bardzo skutecznych metod w odczulaniu alergii. Pacjent po przeprowadzonym zabiegu odczulania może spokojnie przebywać w środowisku, które powodowało uczulenie oraz spożywać wcześniej uczulające pokarmy.
W naszym gabinecie możemy zaoferować Państwu pomoc w terapii następujących chorób alergicznych:

  • alergiczny nieżyt nosa
  • astma oskrzelowa
  • alergiczne zapalenie spojówek
  • alergie i nietolerancje pokarmowe
  • alergie wziewne (pyłkowe)
  • AZS (atopowe zapalenie skóry)
  • uczulenie na roztocza kurzu domowego
  • alergie na metale, owady

 

Opublikowano

Alergie w okresie zimowym – jak się przed nimi chronić?

[et_pb_section admin_label=”section”][et_pb_row admin_label=”row”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text admin_label=”Tekst”]

Alergia to nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna organizmu na oddziaływanie różnych substancji- alergenów. Wyróżniamy alergie wziewną, kontaktową i pokarmową. Alergeny pokarmowe towarzyszą nam przez cały rok- dietę, która opiera się na eliminacji odpowiednich produktów należy przestrzegać w sposób ciągły. Inaczej wygląda sprawa z alergią wziewną, która zależy w dużej mierze od pory roku, klimatu, temperatury, wilgotności powietrza. Czytaj dalej Alergie w okresie zimowym – jak się przed nimi chronić?

Opublikowano

Roztocza. Czym są i jakie alergie powodują?

Nie jesteśmy sami. Na pewno nie w mieszkaniach. Nawet w najczystszym pomieszczeniu są miejsca, do których nie dotrzemy odkurzaczem czy szmatą. Właśnie w takich miejscach rozwijają się roztocza.Warto wiedzieć czy stanowią dla nas zagrożenie.

Czym są roztocza?

 

roztocza

Roztocza to pajęczaki o wielkości od mikroskopijnych do 3 centymetrowych. Dostosowały się do różnych środowisk najczęściej w glebie i kurzu domowym. Do roztoczy uczulających możemy zaliczyć:

– mieszkaniowe: Dermatophagoides pteronyssinus, Dermatophagoides farinae, Euroglyphus maynei

-magazynowe: Acarus siro, Lepidoglyphus destructor, Glycyphagus domesticus, Tyrophagus putrescentiae.

Roztocza w mieszkanku żywią się przede wszystkim naskórkiem ludzi oraz zwierząt, mączką rybną, drożdżami, pszenicą, sproszkowanym mlekiem. Ich bytowanie to głównie dywany, materace, poduszki, prześcieradła, pluszowe zabawki czy miękkie obicia mebli.  Najlepsza temperatura dla ich rozwoju do 22-26°C i wilgotność względna powyżej 55%. Jednak niektóre z nich potrafią sobie radzić również w obniżonej wilgotności- siadają w przykurczu, co zmniejsza utratę wody przez ich ciało. Roztocza tworzą grupę, która tworzy nawet trójwarstwową kopułę, co przedłuża ich żywotność.

Kiedy w mieszkaniu jest najwięcej roztoczy?

roztocza alergie

Obecność roztoczy w środowisku domowym jest stała, ale w większości krajów w Europie stwierdza się szczyty zwiększonego występowania- okres jesienny- wrzesień i październik oraz wiosenny- kwiecień/maj. Dlatego też u osób, które mają alergie obawy występują cały rok, ale zaostrzenia obserwuje się właśnie w tych okresach.

Do alergenów,  które zidentyfikowano w kurzu domowym zaliczamy:

– alergeny grupy I, które występują w drobinkach odchodów roztoczy:  proteazy cysteinowe D. pteronyssinus I, D. farinae I

–  alergeny grupy II, które znajdują się w ciałach roztoczy:  D. pteronyssinus II, D. farinae II;

–  alergeny grupy III: proteazy serynowe – występujące w odchodach roztoczy;

–  alergeny grupy IV: amylaza – występująca w odchodach roztoczy.

Alergeny grupy I i III w najsilniejszy sposób oddziałują na komórki układu immunologicznego. Do wytępiania objawów u osoby uczulone wystarczy 100 roztoczy w 1 g kurzu, a przy obecności 500 roztoczy wzrasta ryzyko wystąpienia astmy aż 5-krotnie.

Objawy alergii powodowanych przez roztocze

kurz a roztocza

– kaszel

– duszności

– świszczący oddech

– świąd

– nieżyt nosa

– kichanie

– czerwone oczy

– senność i zmęczenie

– bóle głowy

Mogą wystąpić również problemy skórne, takie jak: pokrzywka, obrzęk.

 

Zapobieganie alergii powodowanych roztoczami

-w mieszaniu należy zmienić pościel na syntetyczną i antyalergiczną

-dobrym rozwiązaniem jest rezygnacja z dywanów, pluszowych zabawek  czy miękkich obić mebli

-w mieszkaniu należy utrzymywać temperaturę poniżej 20°C  poprzez częstsze wietrzenie, szczególnie w okresie nasilenia objawów

– łóżko należy często suszyć, odkurzać i wietrzyć

-przedmioty, na których gromadzi się kurz można schować do zamkniętych szafek np. książki

-należy ograniczyć ilość roślin domowych, na których mogą gromadzić się roztocza

-do usuwania kurzu należy używać wilgotne ściereczki, a do odkurzacza odpowiednie filtry

 

Diagnostyka i odczulanie Biorezonans

Testy na alergie we Wrocławiu przeprowadzamy na nowoczesnej aparaturze BICOM. Biorezonansem z dużą dokładnością można określić, czy ktoś ma alergię na roztocza i jak bardzo jest ona nasilona. Ponadto za pomocą urządzenia można przeprowadzić odczulanie, poprzez wykorzystanie odpowiedniej fali elektromagnetycznej. Ilość zabiegów zależy od stopnia uczulanie.

 

Bibliografia

  1. Dadas-Stasiak E. i in.: Najczęściej występujące przyczyny i rodzaje alergii u dzieci w świetle aktualnej epidemiologii, Pediatr Med Rodz 2010, 6 (2), p. 92-99
Opublikowano

Zatrucie rtęcią – objawy oraz skutki

[et_pb_section admin_label=”section”][et_pb_row admin_label=”row”][et_pb_column type=”4_4″][et_pb_text admin_label=”Tekst”]

Rtęć – zatrucie metalem

Rozwijający się intensywnie przemysł ma niewątpliwie wiele korzyści, ale i zagrożeń. Jednym z takich zagrożeń jest zatrucie rtęcią – metalem ciężkim o wysokiej toksyczności. Jako jedyny metal, w warunkach normalnych, występuje w stanie ciekłym. Wykazuje dużą lotność, dlatego rozlanie rtęci grozi silnym zatruciem. Zanieczyszczenie środowiska rtęcią jest zanieczyszczeniem trwałym ponieważ nie ulega ona przekształceniom do form nieszkodliwych. Rtęć wykorzystuje się m. in.: przy produkcji chloru, w górnictwie, w hutnictwie, przy produkcji plomb dentystycznych, przy budowie barometrów i termometrów. Rtęć przenika do środowiska również wskutek kremowania zwłok w krematorium. Innym źródłem rtęci są ryby. Najwyższą stwierdzoną ilość rtęci stwierdzono w tuńczyku, makreli, mieczniku, marlinie, rekinie, płyteczniku.

Dimetylortęć – silnie toksyczny związek, który powstaje wskutek metylacji rtęci, z łatwością przenika do organizmów żywych, w których się kumuluje. Przenikanie rtęci do organizmu może odbywać się drogą oddechową, skórną czy przez układ pokarmowy.

Zatrucie rtęcią – objawy

Objawy zatrucia rtęcią:

  • Zapalenie skóry

  • Ból w klatce piersiowej

  • Zapalenie śluzówek

  • Przebarwienie paznokci

  • Zapalenie przewodu pokarmowego

Zatrucie rtęcią – skutki

Przewlekłe narażenie na sole rtęci powoduje uszkodzenia w obrębie różnych narządów i układów:

  • Układ sercowo-naczyniowy: ekspozycja na rtęć powoduje utlenianie lipidów, powstawanie zakrzepów i reakcję zapalną w obrębie naczyń krwionośnych. Z powodu utleniania się frakcji cholesterolu LDL zwiększa się ryzyko wystąpienia miażdżycy. Dodatkowo następuje spadek tlenku azotu, który ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne.

  • Układ nerwowy: rtęć powoduje zmiany w obrębie centralnego układu nerwowego aktywując procesy degeneracyjne. Dochodzi do zachwiania gospodarki wapniowej i układu GABA. Wzrasta poziom cytokin prozapalnych, dochodzi do peroksydacji lipidów i zaburzeń funkcji mitochondriów. Wdychanie par rtęci powoduje drżenia, pogorszenie pamięci, osłabienie odruchów. U płodów matek narażonych na zatrucie rtęcią dochodzi do zmniejszenia liczby neuronów.

  • Nerki ze względu na funkcję wydalniczą są miejscem największej kumulacji rtęci. Wykazano, że narażenie na rtęć powoduje pogrubienie błony podstawnej kłębuszków nerkowych oraz średniego stopnia proliferację komórek mezangialnych. Dochodzi do białkomoczu i gromadzenia się sodu wewnątrz komórek.

  • Układ endokrynny: narażenie na rtęć powoduje zmiany w stężeniach hormonów tarczycy i przeciwciał przeciwtarczycowych.

Rtęć jest niewątpliwie szkodliwa dla zdrowia. Jedynym słusznym postępowaniem jest redukcja ekspozycji na ten metal. Niestety nadzór nad utylizacją rtęci i jej przechowywaniem jest nadal istotnym problemem w przemyśle.

Zatrucie rtęcią – badania

Badania na zatrucie rtęcią możliwa aparatura BICOM. Dowiedz się o tym Jak działa biorezonans magnetyczny.

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

Opublikowano

Jak zbadać alergie?

 

Jak zbadać alergie?

Alergia – inaczej uczulenie – jest to nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego (immunologicznego) na obce dla organizmu substancje , określane jako alergeny , które w normalnych warunkach powinny być ignorowane . U osób zdrowych alergeny nie wywołują żadnych reakcji , natomiast u alergików są przyczyna wielu różnorodnych a czasami nawet groźnych reakcji .

Alergia jest reakcją nabytą i pojawia się tylko po kontakcie z alergenem i tylko wtedy gdy komórki układu immunologicznego nauczyły się go rozpoznawać. Przy kolejnych kontaktach z substancją uczulająca dochodzi do coraz to gwałtowniejszych reakcji , w przebiegu których uwalniana jest histamina . To ona odpowiada za większą część objawów związanych z alergią .

Testy na alergie

Testy alergiczne maja na celu wskazanie substancji alergizującej pacjenta.

Wyróżnia się:

  • punktowe testy skórne

  • testy płatkowe

  • testy prowokacyjne

  • badania krwi

  • testy przy użyciu urządzenia BICOM

Punktowe testy na alergie skórne

Są to testy na alergie podczas których najczęściej na przedramieniu w odległości 3 cm od siebie nanosi się kroplę roztworu zwierającego alergen , dodatkowo wykonuje się próbę dodatnią zawierającą związek histaminy oraz próbę ujemną gdzie nanosi się tylko czysty rozpuszczalnik w którym umieszczane są alergeny . Następnym etapem testu alegicznego jest nakłucie skóry w miejscu umieszczenia próbek specjalnym lancetem. Po 15 minutach dokonuje se odczytu poprzez pomiar średnicy zaczerwienienia i bąbla w miejscu nakłucia skóry .

Interpretacja wyników testu na alergie polega na porównaniu wielkości rumienia i bąbla występującego w miejscu podania alergenu z miejscem podania próby dodatniej ( histaminy ) i ujemnej .

Punktowe testy na alergie skórne nie mogą być wykonywane w każdej sytuacja . Do ograniczeń zalicza się stan zaostrzenia choroby alergicznej gdzie występują na przedramieniu zmiany chorobowe , ogólnie ciężki stan chorego ,ciężkie infekcje bakteryjne i wirusowe o ostrym przebiegu , choroby z autoagresja takie jak toczeń rumieniowaty czy łuszczyca , nowotwory złośliwe. Przed przeprowadzeniem tego typu badań należy na kilka dni ostawić leki przeciwalergiczne .

Testy alergiczne płatkowe

Jest to test skórny przy pomocy którego można określić alergeny kontaktowe takie jak lateks, leki, kosmetyki , metale oraz w połączeniu z naświetlaniem skóry odpowiednim rodzajem promieniowania można wykryć również foto-alergeny . Same testy wykonuje się najczęściej na na skórze pleców gzie przykleja się płasty nasączone roztworem alergenów . po 48 godzinach ściąga się plaster i ocenia się stopień alergii . Kolejnej oceny testu alergicznego  dokonuje się po 24 i 48 godzinach od zdjęcia plastra . Podczas badania należy unikać moczenia plastrów jak również unikać dużego wysiłku fizycznego .

Interpretacja wyników wymaga dużego doświadczenia dlatego testy te najczęściej wykonywane są w placówkach specjalistycznych. .

Metoda ta ma też swoje ograniczenia oraz przeciwwskazania jak w metodzie punktowej, dodatkowo należy odstawić wszystkie przyjmowane leki .

Testy alergiczne prowokacyjne

Zwane również ekspozycjami pozwalają na potwierdzenie podejrzenia alergii głównie pokarmowych oraz wziewnych . Sam test polega na podaniu choremu alergenu w dawkach stopniowo zwiększanych i obserwacji . Jeżeli występują objawy alergiczne można łatwo potwierdzić diagnozę. Pacjent po badania przez 2 godziny powinien zostać pod opieką lekarza ze względu na

możliwość wystąpienia opóźnionych reakcji alergicznych groźnych dla zdrowia pacjenta .

Przeciwwskazania jak w pozostałych metodach testów alergicznych .

Badania na alergie z krwi

w tych badaniach określa się poziom przeciwciał klasy IgE zarówno całkowity jak i swoisty czyli taki który jest skierowany przeciwko konkretnym alergenom . Same testy wykonuje się z krwi pobranej w dowolnym momencie dnia bez konieczności odstawienia leków antyhistaminowych .

Najczęściej wykonuje się oznaczenie IgE całkowite i jeżeli wynik jest podwyższony wykonuje się IgE swoiste . Należy pamiętać że wynik IgE w normie nie zawsze oznacza brak alergii oraz że podwyższona wartość IgE może wynikać z rożnych powodów np. infekcjami pasożytniczymi, infekcjami grzybiczymi, mononukleozą , szpiczakiem IgE, zespołem nerczycowym czy chorobami skóry.

Biorezonans – testy na alergie Wrocław

Diagnostyka alergii wykonywana aparatem BICOM jest metoda szybką oraz nieinwazyjną. Za pomocą elektrod wysyłane są częstotliwości charakterystyczne dla badanego alergenu i porównywane z drganiami elektromagnetycznymi pacjenta . Metoda ta pozwala na sprawdzenie w krótkim czasie dużej ilości alergenów przy stosunkowo niskim koszcie – 200 alergenów pokarmowych to koszt rzędu 180 złotych . Dodatkowo aparat Bicom daje możliwość bezbolesnego odczulania na alergie.

 

 

Opublikowano

Funkcje mikroflory jelitowej

Mikroflora jelitowa jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Pełni funkcje ochronne (Lactobacillus, Bifidobacterium, Bacteroides), immunomodulujące (E.coli, Enterococcus) odżywcze i trawienne.

 

Bakterie w jelitach i ich główne funkcje

Drobnoustroje jelita grubego eliminują patogeny z organizmu poprzez wytwarzanie licznych substancji o antagonistycznym działaniu takich jak: nadtlenek wodoru, kwasy organiczne, bakteriocyny, diacetyl. Ograniczają możliwość kolonizacji jelita przez patogeny poprzez obniżanie pH, konkurencję o niszę , pokarm i przyleganie do śluzówki jelita (bariera jelitowa), zajmowanie i enzymatyczną modyfikację receptorów dla bakterii chorobotwórczych .

Komórki odpornościowe przewodu pokarmowego stanowią 70% ludzkiego układu immunologicznego. Mikroflora autochtoniczna swoiście z nimi współdziała. Są to jedyne drobnoustroje tolerowane przez organizm. Nie tylko nie są eliminowane przez układ odpornościowy, ale są niezbędne do jego aktywacji i prawidłowego działania.

Mikroflora ta produkuje witaminy: K oraz z grupy B oraz rozkłada resztki pokarmu, w wyniku czego powstają metabolity, które odżywiają i stymulują rozwój komórek nabłonka jelita – kolonocytów, komórek wątroby – hepatocytów oraz tkanek obwodowych.

Bardzo duże znaczenie wykazano zwłaszcza w przypadku kwasu masłowego, który odżywia komórki nabłonka jelita grubego, wpływa na ich dojrzewanie i prawidłowe różnicowanie. Jest bardzo szybko wychwytywany i metabolizowany przez kolonocyty. Najwięcej produkują go bakterie w kątnicy i okrężnicy wstępującej.

 

Po co jeszcze jest mikroflora przewodu pokarmowego?

Mikroorganizmy jelitowe pozytywnie wpływają na perystaltykę, utrzymanie ciągłości błony śluzowej przewodu pokarmowego, pobudzają wydzielanie mucyn – sacharydów tworzących kleistą warstwę uszczelniającą nabłonek jelita.

Wykazują również korzystny wpływ na metabolizm glukozy, lipidów, gospodarkę elektrolitami: sodem, potasem, wapniem, magnezem i żelazem.

Ważna jest funkcja stymulacji układu immunologicznego przewodu pokarmowego poprzez ciągłe utrzymywanie w stanie gotowości do obrony przed patogennymi mikroorganizmami. Jednocześnie układ ten wykazuje specyficzną tolerancję dla mikroflory autochtonicznej.

Mikroflora działa przeciwnowotworowo poprzez wiązanie mutagenów w przewodzie pokarmowym, rozkład związków potencjalnie rakotwórczych (nitrozoaminy, pirolizaty aminokwasowe), hamowanie wzrostu bakterii syntetyzujących enzymy biorące udział w karcinogenezie, produkcję enzymów niszczących katalizatory zaangażowane w tworzenie karcinogenów.

 

Równowaga mikroflory jelitowej to podstawa

Drobnoustroje jelitowe w stanie homeostazy występują w określonych proporcjach. Jest to układ dość stabilny, zmienia się pod wpływem silnych czynników (np. leki), a po ustąpieniu czynnika na ogół wraca do typowego stanu. Skład mikroflory jelitowej każdego człowieka zmienia się z wiekiem, np. zmniejsza się ilość Bifidobacterium, a zwiększa ilość Enetrobacteriaceae i Enterococcus. Czynnikami zakłócającymi właściwe proporcje miedzy poszczególnymi szczepami są: nadużywanie leków (antybiotyków, kortykosteroidów) , niewłaściwa dieta, stres.

 

Najlepsze źródła bakterii probiotycznych.

To oczywiście naturalne kiszonki , najlepiej wykonane samodzielnie: zsiadłe mleko, kiszona kapusta, ogórki oraz inne warzywa, zakwas buraczany, domowy chleb na zakwasie i własnej roboty wędliny dojrzewające.